Zbyt wczesne próby przystosowania do życia w społeczeństwie prowadza do utraty kontaktu z " małym dzieckiem", jakie jest w każdym z nas.

We wczesnym dzieciństwie człowiek śpi, gdy tylko jest śpiący, porusza się bez umiarkowania, wyraża bez żadnych zahamowań to, co myśli i czuje, za pomocą dźwięków, gestów, mimiki. Instynkt podpowiada mu, jak przekracza kolejne etapy rozwoju. Bardzo szybko jednak wychowanie i wpływy społeczne narzucają ograniczenia, które zamykają go w pewnych stereotypach fizycznych, emocjonalnych i myślowych. Te zewnętrzne uwarunkowania nie zawsze uwzględniają naturalne potrzeby ludzkiego organizmu i dziecko zatraca spontaniczność, jeśli chodzi o sen, poruszanie się, wyrażanie swoich myśli i uczuć. jest zmuszone dostosować się do określonego rozkładu dnia, przyzwyczaić się do spędzania coraz dłuższego czasu w stanie zbliżonym-zwłaszcza z jego punktu widzenia- do bezruchu, zacząć wyrażać się w społecznie akceptowalny sposób. A jeśli te nakazy są wprowadzane zbyt wcześnie lub są zbyt gwałtownie, pociągają za sobą zaburzenia otwierające drogę ku chorobom czy też zachwianiu równowagi emocjonalnej lub umysłowej.

Na szczęście jednak, gdy tylko uświadomimy sobie jego istnienie, możemy - niezależnie od tego, ile mamy lat - sprawić, by w nas rozkwitło. Aby tak się stało, musimy znaleźć czas na "chwile dzieciństwa". W warunkach zupełnej prywatności pozwólmy sobie na naturalną wolność noworodka, niemowlęcia, małego dziecka. Odnajdźmy sposób oddychania, dźwięki, zachowania, mimikę, technikę zasypiania i budzenia się właściwą temu okresowi naszego życia. doświadczmy tego swobodnie w pełnej intymności (niewiele bowiem osób jest w stanie znieść widok dorosłego zachowującego się jak dziecko....).

Ćwiczenia uwolnią Cię od napięć, jakie nagromadziły się w Twoim ciele: pozwolą Ci wyzwolić z ograniczeń, dadzą Ci przyjemność poruszania się i wyrażania emocji bez zależności od kogokolwiek. Będzie to niezbędny etap wstępny do pracy nad uzyskaniem dobrej formy fizycznej, uczuciowej i umysłowej.

Jedyną przeszkodą, jaką ewentualnie musisz pokonać, jest " bariera śmieszności". jeśli się na to odważysz, wejdziesz do krainy tolerancji i silnego, mobilnego i elastycznego ciała i umysłu.

Gimnastyka umysłowa

Poprzez wizualizację myślową i ćwiczenia wyobraźni i odczuwania możesz wykorzystać niewiarygodne wprost zasoby swego mózgu, by przygotować ciało do ćwiczeń i rozwinąć jego piękno, siłę, mobilność i elastyczność.

Wystarczy wyobrazić sobie - zobaczyć w umyśle - co za chwilę ma zrobić nasze ciało, by natychmiast mózg przekazał mięśniom precyzyjne wskazówki umożliwiające wykonanie danych ruchów i zapewnienie ich właściwej koordynacji.

Zmiany pozycji, najpierw wyobrażone, a potem odczute, pociągają za sobą wymierne skutki fizjologiczne. Dają one Twojemu ciału znaczną część korzyści wynikających z ćwiczeń, które wizualizujesz.

Czy wiesz, że kilka minut codziennie powtarzanej wizualizacji umożliwia unieruchomionym z konieczności ludziom utrzymanie sił żywotnych organizmu?

Cierpiący na reumatyzm i ofiary wypadków mogą przywrócić sobie ruchomość stawów wizualizując w sposób systematyczny swobodnie funkcjonujące stawy. Tego typu trening " w myślach" daje również zaskakująco dobre rezultaty w sporcie wyczynowym.

Fakt, że wyobrażasz sobie siebie jako osobę mającą piękne, silne, mobilne i elastyczne ciało, rozwija a Tobie te zalety tworząc "schematy myślowe" niezbędne do ich wykreowania. Innymi słowy, wielka moc wyobraźni przygotowuje teren i gdy wizualizujesz siebie jako osobę obdarzoną wszystkimi tymi przymiotami, zaczynasz poprzez myśli tworzyć to, kim chcesz się stać.

W tym celu musisz:

zamknąć oczy,głęboko oddychać,maksymalnie się zrelaksować,wyobrazić sobie lub dokonać wizualizacji siebie w wybranej wcześniej sytuacji, pamiętając o jak największej liczbie szczegółów (otoczenie, w którym się znajdujesz, panująca pogoda, padające światło, dochodzące dźwięki, wykonywane ruchy i gesty itp...).
Postaraj się zrobić to bez wysiłku, w maksymalnym rozluźnieniu, tak by obrazy pojawiające się przed Twoimi zamkniętymi oczyma były jak najbardziej spontaniczne. Wiedz, ze im częściej będziesz powtarzać to ćwiczenie, tym stanie się ono łatwiejsze. Poprzez jego powtarzanie będziesz coraz głębiej " wchodzić " w obraz i coraz silniej odczuwać reakcje swojego ciała w wyobrażonej przez siebie sytuacji.

UWAGA: W trakcie wizualizacji oddychaj swobodnie, nie staraj się panować nad chęcią ziewnięcia czy przeciągnięcia się, nie ograniczaj tez innych naturalnych odruchów ciała.

Spróbuj uprawiać te gimnastykę umysłową jak najczęściej, a mogę Cię zapewnić, że będziesz czerpać z niej nadzwyczajne korzyści.

Zobacz też:

CO ROBIĆ, ŻEBY NIE ZWARIOWAĆ?

CO ROBIĆ? Kiedy zapisujesz się do  “szkoły świata”, musisz odbyć wszystkie “lekcje życia”, to znaczy póki oddychasz, trwa nauka. Wydaje nam się,że kiedy przejdziemy przedszkole, szkołę podstawową, okres dojrzewania…. kiedy pójdziemy do pracy, to życie będzie łatwiejsze. Nie będzie! I

Czytaj więcej »

SZKOŁA ŚWIATA.

Szkoła świata. Kiedy zapisujesz się do  “szkoły świata”, musisz odbyć wszystkie “lekcje życia”, to znaczy póki oddychasz, trwa nauka. Wydaje nam się, że kiedy przejdziemy przedszkole, szkołę podstawową, okres dojrzewania…. kiedy pójdziemy do pracy, to życie będzie łatwiejsze. Nie będzie!

Czytaj więcej »

PORZĄDEK.

Prawem rozwoju jest porządek. Żeby coś rosło, potrzebny jest system. Wszędzie gdzie spojrzysz jest porządek. Natura zatrzymuje to, co najważniejsze, i zawsze pozbywa się śmieci. To organizacja. Spójrz na kwiat, rozetnij pomarańczę, przekrój jabłko. Wszędzie jest porządek. Jeśli chcesz być

Czytaj więcej »